معماری استهبان

اگرچه از این وبلاگ به آن وبلاگ پریدن را در اینترنت دوست ندارم و آن را نشانه ضعف نویسنده وبلاگ می دانم ولی از این به بعد معماری استهبان را در این وبلاگ گروهی بخوانید:

وبلاگ جدید گروهی دانشجویان معماری دانشگاه آزاد استهبان

منتظرتونیم ...

یا حق

یک مهندس معمار که  در چهل سالگی تصمیم می گیرد برود در پی رویاهایش... بعد هم با هزار بدبختی می رسد به آن. گزارشی از این تلاش و دردسرهایش که در طی چند سال قبل و بعد از انقلاب ایران است می شود یک کتاب.

خواندن تنها دویدن را به تارگی آغاز کرده ام. در این صفحات ابتدایی کتاب فوق العاده ای به نظر می آید. خواندن این کتاب را توصیه می کنم حداقل برای معماران که کله مبارکشان بوی قرمه سبزی می دهد. 

 در مورد نادر خلیلی مطلبی را از جام جم آن لاین برداشتم که به مناسبت در گذشت وی نوشته شده بود.

نادر خليلي اميدوار بود بتواند به مردم جهان كمك كند تا در جايي زندگي كنند كه در سازگاري با محيط زيست‌شان باشد، نه عليه آن. پس از زلزله بم مي‌گفت، بارها پيشنهاد بازسازي اين شهر كويري را بر مبناي طرح‌هاي برآمده از دل معماري كوير ايران داده است كه هيچگاه جدي گرفته نشده است. نادر خليلي در موسسه زمين كاليفرنيا، ايده‌هاي خود را پي مي‌گرفت تا از خاك بر افلاك رود. او در آخرين روزهاي سال گذشته در 72 سالگي در آمريكا درگذشت؛ اما ايده‌هاي آينده نگرانه او باقي ماند تا شايد روزي نخستين شهرك‌هاي ماه بر مبناي ايده‌هاي او شكل بگيرند و انسان در هنگام ترك سياره خود به ياد كهن‌ترين سنت‌هاي قديمي‌خود بيفتد:

«زماني كه پس از پايان تحصيلاتم در ايران و تركيه و آمريكا، معماري داراي موقعيت بودم جمله‌اي از پسرم دگرگونم كرد. روزي به او گفتم چرا با دوستانت مسابقه نمي‌دهي و او گفت دوست دارم تنها و با خودم مسابقه دهم. گويي آتشي در دلم بيدار شد. من هم بايد به جاي مسابقه با ديگران با خودم مسابقه مي‌دادم. به ايران بازگشتم و از دل كوير ايران عصاره‌اي از معجزه خاك و آتش را يافتم.»

نادر خليلي به ايران بازگشت و 5 سال را با موتورسيكلت خود به گشت‌وگذار در كويرهاي ايران گذراند و به بررسي و آزمون و آزمايش بناهاي خشت و گلي سنتي ايران پرداخت و دريافت اين سازه‌ها تا چه حد با طبيعت اطرافشان سازگار است. در اين دوران بود كه در دل كوير ايران تحقق روياهايي را ديد كه مي‌توانست تا مرزهاي گسترده‌تري امتداد يابد. وي درباره تجربه اين دوران خود مي‌نويسد: «سرانجام اين روياها را در عالم حقيقت لمس كردم بي‌آن‌كه با كسي جز با خودم مسابقه دهم. اسب‌ها هرگز با هم مسابقه نمي‌دهند، ما انسان‌ها هستيم كه آنها را به مسابقه مي‌كشيم، اسب‌ها هنگامي‌كه آزاد و سرمست هستند، به سرعت بادها مي‌دوند. زنبورهاي عسل نيز از هم پيشي نمي‌گيرند. همگي از گل‌ها كام دل بر مي‌گيرند و در پايان چيزي كمتر از شهد گل نمي‌آفرينند. پرندگان نيز در يك دسته و در زمان پرواز از هم جلو نمي‌زنند ولي همه آن ها به اوج مي‌رسند. ما انسان ها نيز گله وار آفريده نشده‌ايم كه با هم مسابقه زندگي دهيم. ما تك تك به وجود آمده‌ايم تا زيست كنيم و به اوج لايتناهي برسيم.»

و اين‌گونه نادر خليلي گام در راه مسابقه‌اي يك نفره گذاشت. يكي از دغدغه‌هاي اصلي او در طول مدت فعاليت حرفه‌ايش اين بود كه چگونه مي‌توان بناها و ساختمان‌هايي ساخت كه علاوه بر بيشترين سازگاري با طبيعت، بتوانند در برابر بلاياي طبيعي و به خصوص زلزله مقابله كنند. وي اين هدف را يكي از دلايل فعاليت هايي مي‌دانست كه از مدتي قبل آغاز كرده بود. وي مي‌گويد: «علم و تجربه در غرب در اين مورد يك جواب راحت و درست به من داده بود: خانه‌ها را با بتون و فولاد بايد ساخت. مدت‌ها طول كشيد تا بفهمم اين پاسخ نه درست بوده است و نه راحت.»

به اين ترتيب وي با آزمون و آزمايش بناهاي تاريخي و خشت و گلي به گفته خود متوجه جايگاه بي‌نظير عناصر اربعه تاريخي شد و به بررسي دقيق‌تر خشت‌ها پرداخت و متوجه شد اين مصالح ساختماني ارزان قيمت و طبيعي اگر درست به كار گرفته شوند مي‌توانند بناهايي مقاوم را به وجود آورد.

او در اين ميان فلسفه‌اي را نيز براي كار خود تدوين كرد كه ريشه در آموزه‌هاي عرفاني مولانا داشت و سعي مي‌كرد آنها را به زبان مصالح ساختماني تاويل كند. بدين ترتيب تركيب دو مفهوم خشت هاي مقاوم از يك سو و از سوي ديگر مفهوم بافته شدن عناصر سازنده بنا، به ايده جديدي رسيد. مفهومي‌كه با كمك مصالح جديدي به نام ابر خشت مي‌توانست بناهاي مقاوم آينده را بسازد. در اين ابر خشت‌ها، كيسه‌هاي بزرگي از خاك تقويت شده با فيبرهاي ويژه‌اي كه جايگزين كاه قديمي‌شده بودند پر مي‌شد و با تركيب آب، رشته هاي طولاني را به وجود مي‌آورد. حال بناهاي گنبدي جديد به جاي آن كه از بلوك‌هاي مجزا ساخته شود با بافتن اين رشته‌هاي بلند ابر خشت‌ها شكل مي‌گرفت و در برابر نور خورشيد و حرارت محيط خشت‌ها خشك مي‌شدند. در فرآيند بافت چنين بنايي، اين امكان وجود داشت كه برخي سازه‌هاي اصلي بنا درون آن بافته شود، مثلا سكوهاي مختلف يا اتاقك‌هاي موجود را مي‌شد در دل اين بنا بافت. آزمايش‌هاي زلزله‌نگاري نشان داد اين نوع بناها كه ظاهر زيبايي هم داشت و قابليت افزوده شدن بخش‌هاي مختلف به آن وجود داشت، توان مقابله‌اي كم نظيري را برابر لرزه‌هاي سنگين دارد.

پس از اين دوره بود كه مجموعه‌اي از آزمايش‌هاي فني براي تاييد اين نوع معماري پشت‌سر گذاشته شد و سرانجام به عنوان طرحي كم‌هزينه، زيبا، داراي امكان ساخت توسط مردم و مقاوم در برابر بلاياي طبيعي پذيرفته شد. اگرچه عمده مشكل اين طرح كه تاكنون نيز باقي است، مقاومت صنايع سازنده وسايل منزل براي طراحي وسايلي مانند كابينت آشپزخانه يا مبلمان براي اين منازل است.

به هر حال نادر خليلي طرح‌هايي را با سازمان ملل متحد و دفتر توسعه ملل در حال توسعه اين سازمان، دفتر توسعه عمراني آن آغاز و طرحي به نام منازلي براي بي‌خانمان‌ها را پيگيري كرد.

او همچنين در كاليفرنيا مركزي تحقيقاتي به نام كل ارت‌ (Cal Earth) راه‌اندازي كرد كه تحقيقات خود را در آن پي مي‌گرفت.

در سال 1984 سازمان هوا و فضانوردي ايالات متحده آمريكا (ناسا)  كه برنامه‌ريزي سفر درازمدت انسان به ماه براي اقامت‌هاي طولاني را آغاز كرده بود  كنفرانسي را به نام پايگاه‌هاي مستقر در ماه و فعاليت‌هاي فضايي در قرن 21 برگزار كرد. يكي از اهداف سمينار، رسيدن به اين موضوع بود كه چگونه مي‌توان به روشي اقتصادي براي ساخت بنا در ماه دست يافت. اين موضوع زماني اهميت مي‌يابد كه بدانيم انتقال مصالحي مانند آهن و بتون به ماه تا چه حد گرانقيمت است و براي انتقال هر كيلوگرم مواد خام به ماه بايد هزاران دلار هزينه كرد.

اين ايده در آن جلسه بازتاب فراواني يافت به طوري كه وقت سخنراني خليلي تمديد و وي با پرسش‌هاي فراوان دانشمندان مواجه شد. بعد‌ها آزمايشگاه‌هاي پيشرفته لوس‌آلاموس، آزمون‌هاي بسيار جدي و سختي را درباره كيفيت بنا، مقاومت در برابر ماه لرزه‌هاي ناشي از برخوردهاي شهابسنگي، پرتوهاي كيهاني، تغييرات دماي روز و شب ماه و... انجام داد. نتيجه بهتر از آنچه بود كه تصور مي‌شد. خليلي شرح اين داستان را بعدها در كتاب پياده‌روهايي بر ماه نوشت. ايده او از سوي مجامع فضايي پذيرفته شد و در حال حاضر با تركيب با فناوري نانو ريسمان‌ها، سنگ بنايي براي ساخت اين شهرك‌ها به حساب مي‌آيد. در طرح‌هاي عمده‌اي كه اين روزها درباره آينده سكونتگاه‌هاي انسان بر ماه و مريخ مطرح مي‌شود ايده نادر خليلي در صدر فهرست كوتاهي از پيشنهادهاي متنوع قرار دارد كه توانايي و كار آمدي را در كنار شرايط اقتصادي به همراه دارد.

جالب اين كه دانشگاه بين‌المللي فضايي كه خود خليلي نيز عضو هيات مديره آن بود بارها در شهرك خليلي، فضانورداني را براي تمرين اقامت داده بود تا آنها امكان رفت و آمد و زندگي با لباس‌ها و تجهيزات فضايي را در اين محيط بيازمايند. نادر خليلي سال 2004 نيز موفق شد جايزه معتبر معماري آقاخان را به دليل خدماتش به رشته معماري دريافت كند.

نادر خليلي به اين ترتيب ايده آينده‌نگرانه‌اي را براي زندگي در فضا پايه‌ريزي كرد. طرح‌هاي او پس از سونامي شرق آسيا و حادثه طوفان كاترينا در نئواورلئان مورد توجه قرار گرفت. وي در بامداد چهارشنبه 5 ماه مارس 2008 ديده از جهان فروبست. مسابقه خليلي او را از اوج اعتبار در ساخت آسمانخراش‌ها به دل كويرهاي ايران رهنمون كرد و از آنجا ايده او را تا فراسوي زمين و تا شهرك‌هاي ماه و مريخ فرستاد و در اين سفر سنت قديم و انديشه‌هاي مولانا او را همراهي كرد. اينك و در پايان اين سفر، خليلي راه جديدي را پيش روي شاخه‌هاي مختلفي از علم باز كرده است.

شايد نام او، انديشه كهن ايران را همراه با نخستين ساكنان شهرك‌هاي دوردست ماه و مريخ به فضا ببرد.

ساخت بنا روي‌‌ماه با الهام از كوير

در سمينار پايگاه‌هاي مستقر درماه و فعاليت هاي فضايي در قرن 21 نادر خليلي پيشنهاد خود را مبني بر ساخت بناهايي روي ماه با الهام گرفتن از طرح معماري كويري و براساس ابر خشت‌ها ارائه كرد. وي درباره اين جلسه مي‌گفت: «زماني كه نوبت به صحبت‌هاي من رسيد به حاضران گفتم من مثل شما دانشمند نيستم، اما طرح كلي اين است كه چون نمي‌توانيد مصالح را به ماه ببريد از نيروهاي طبيعت در آنجا استفاده كنيد. كيسه‌هايي كه بايد ابر خشت‌ها را شكل دهد وزن بسيار اندكي دارند. مي‌توان آنها را به ماه برد و در آنجا آنها را با خاك ماه و مقداري ماده مرطوب‌كننده و الياف ويژه پرمي‌كنيم.

سپس بنا‌ها را مطابق مشابه زميني مي‌بافيم و در نهايت لايه خشت رويي را با كمك حرارت خورشيد خشك مي‌كنيم. به اين ترتيب پوسته‌اي يكسان ايجاد مي‌شود كه پوششي يكپارچه را در برابر شرايط اقليمي به وجود مي‌آورد. در اين طرح مصالح اصلي خاك ماه خواهد بود».

^{این طرح یک خودرو است !}

^{در مورد نحوه حرکتش و جزئیاتش چیزی نمی دانم ولی روانی و آزادی تفکر طراحش برایم جذاب بود. اینکه یه جور دیگر و از یه دنیا و دریچه دیگر به موضوعات معمولی بتوانی نگاه کنی قابل تقدیره. بتوانی خودت رو از قالب روزمرگی بیرون بیاری و یه ذره خلاقیت چاشنی طرح هات بکنی. اگه یه معمار از این نوع نگاه برخوردار باشه دنیای معماری چیزی زیباتر از اونی که الان در اطرافمون می بینیم می شه ...}

^{این مطلب از آن من نیست!! منبع معماری ایزان}

• حداکثر ارتفاع مفید واحد مسکونی 2.90 متر
  حداکثر ارتفاع پارکینگ 2.20 متر
  حداکثر ارتفاع مفید پیلوت 2.40 متر
  حداکثر ارتفاع زیرزمین 2.20 متر
  حداکثر ارتفاع مفید واحد تجاری 4.50 متر
  حداقل ارتفاع مفید ورودی پارکینگ 1.80 متر
  ارتفاع مفید خرپشته 2.20 متر
  ارتفاع نورگیری در زیرزمین حداکثر 90 سانتی متر
• حداقل سطح پنجره نباید از یک پنجم سطح فضا کمتر باشد.
  حداقل عرض حیات خلوت اگر سرتاسری باشد 2 متر و اگر سرتاسری نباشد 3 متر
• احداث پیش آمدگی یا بالکن در گذر 12 تا 20 متر 80 سانتی متر و در گذر بالای 20 متر 120 سانتی متر مجاز است.ارتفای این پیش آمدگی از زیر آن تا روی خیابان 3.50 متر
• حداقل عرض آشپزخانه و اتاق خواب 2.50 متر - نشیمن 3.00 متر - پاگرد 1.20 متر
• نورگیری آشپزخانه و پذیرایی از یک پنجره به شرطی مجاز می باشد که طول نورگیری کمتر از 8 متر باشد.
  ابعاد نورگیر برای اتاق خواب و پذیرایی 3*4 متر و برای آشپزخانه 2*3 متر می باشد.
• ابعاد مفید آسانسور 2*1.60 متر
  حداقل ارتفاع چاله آسانسور 1.50 متر

این مطلب از آن من نیست! منبع دستنویس های یک عمرانی

 راندو - تکنیک آب مرکب

پرسپکتیو (۱)

پرسپکتیو (۲)

این پست از آن من نیست! منبع وبلاگ بچه های دانشگاه آزاد سپیدان

باربارا کروگر هنرمند هنر مفهومی و منتقد سینمااست. او فعالیت هنری اش را به عنوان طراح گرافیکادیتور عکس در مجلاتی مانند  مادمازل و هاوس اند گاردن و..آغاز کرد و تجربیاتش در  این زمینه بعدها به فعالیت هنری اش کمک بسیاری کرد. تلفیق شگفت انگیز تصاویر و متن در آثار او نمایه ای از قدرت حاکم فرهنگی ،هویت و همچنین موضوع جنسیت است .آثار مفهومی او از تصاویری است که از بریده جراید و تلفیق آنها با شعارهایی اعتراض آمیز وتند همراه میشوند تا در ذهن مخاطب دغدغه سئوال هایی را برانگیزد که حاوی مفاهیمی فمنیستی ،اجتماعی ،بحرانهای فردی وغیره است. شعارهایی که اعتراضی مستقیم به موضوع تحت سلطه قرار گرفتن زنان به واسطه جوامع سرمایه داری به عنوان حاشیه ای برای خرید کالاهای مصرفی و همچنین خود مصرف گرایی ونیز بحران هویت در حیطه فردی هستند.

این نوشته از من نیست! منبع ، وبلاگ اسکیس